پارت صد و هفتم :

چند دقیقه همان‌طور خمیده کنار سینک ماندم. نفس‌هایم بریده بریده از گلویم بیرون می‌آمد و قطره‌های آب از شیرِ نیمه‌باز با صدایی یکنواخت روی چینیِ سفید می‌افتادند. آن صدا عجیب شبیه تپش‌های کند و سنگین قلبم شده بود.
دست‌هایم را زیر آب گرفتم. آب سرد روی پوست داغم دوید و کمی از لرزش انگشتانم کم کرد. سرم را بالا آوردم و دوباره در آینه نگاه کردم. چهره‌ای که مقابلم بود شبیه من نبود. دختری ب

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۸ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • افسون

    0

    حنانه جان تا چقدر خیال پردازی برای این دو تاکفتر عاشقمون مجازه گلم🤔🥰آخه دلم میخواد تا اوج بودن ببرمشون کنار هم خیلی حیفه آیت باز اومد از راه دور هم میتونه لحظاتشون بی روح کنه 🤕🥺

    ۴ ماه پیش
  • فخری

    2

    ممنون حنانه جون عالی بود خسته نباشی قلم زیبات مانا 💞 💞 💞 💞 💞 💞

    ۴ ماه پیش
  • لیلی

    1

    آخیشش بلاخره یه نقطه ی امیدتوی دل پرواز بیچاره روشن شد ممنون بانوجان ازرمان زیبات❤️❤️

    ۴ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️