پارت بیست و دوم :
اما با این حال... آلیزه همیشه شک داشت که مرگشون تصادفی نبوده. پدر و مادرش سعی کرده بودن وجود آلیزه رو مخفی نگه دارن، اما نگران بود؛ چون نه تنها والدینش، بلکه هر کس دیگهای که باهاش ارتباطی داشت هم به سرنوشت تلخی دچار شده بود. آلیزه مدام با خودش فکر میکرد که شاید هدف اصلی تمام این جنایتها کس دیگهای بوده... یعنی خودِ اون.
بدون هیچ مدرک محکمی برای این فکرش، ذهن آلیزه آروم نمیÚ
لطفا صبر کنید...
