پارت بیست و یک :
همون‌طور که داشت یه توالت دیگه رو تمیز می‌کرد، با خودش فکر کرد که شاید بهتره همه‌ی اینا رو فراموش کنه. بهتره به هیچ‌کدوم فکر نکنه. بهتره هر روز رو با درد و ترس بگذرونه تا این که بالاخره خودش هم توسط تاریکی ابدی بلعیده بشه. این فکر برای یه دختر هجده ساله، تاریک بود، اما هنوز تو ذهنش مونده بود: شاید فقط تو مرگ بتونه آزادی‌ای رو که اینقدر دنبالش بود، پیدا کنه، چون مدت‌ها بود که امید پی
لطفا صبر کنید...
