سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت چهل و یک :
ذوق زده شد و دست دور ربان انداخت. پیش از آنکه بازش کند، با صدایی چشمهایش باز شد. خوابش آنقدر شیرین بود که دوباره پلکش بسته شد. ساعت حدود ده بود. دوشی گرفت و موهایش را خشک کرد. هرآنچه نیاز داشت، با لباسی مناسب برداشت و بیرون رفت. مادر در آشپزخانه در حال پاک کردن برنج بود. از بالای عینکی که مواقع کار کردن روی چشم میگذاشت، نگاهی به پرنیان انداخت و پرسید:
-اُقور بخیر خانوم! کجا انشاءلله؟
لطفا صبر کنید...
