سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت بیست و هفتم :
از لحظه ای که در را به رویش باز کرد و نگاهش به صورت گرد دخترک افتاد، نبضش تپشی غیر گرفت. اینکه شاید اشتباهی زنگ خانه ای را زده است! اما خانهی پدرش بود و آدمهایش متفاوت شده بودند. از گفتگو با او احساس دلچسبی داشت. ترجیح میداد حرفهایشان دنبالهدار شود. اما حرفی که آنها را به یک نقطهی مشترک وصل کند کم بود. بیشتر دلخوری داشت!
آن تصادف در انتهای شب برایش حکمی جدید داشت. غافلگیر شده Ø
لطفا صبر کنید...
