سایهی مترسک به قلم الهه محمدی
پارت بیست و ششم :
دست هایش را به طرفین باز کرد و خمیازه کشید. با دیدن سه و بیست دقیقه چشمانش گرد شد. صبح زود هم باید به صحنهی تئاتر می رفت. با گروه قرار کار داشت. دلش میخواست باز هم بخواند و بنویسد تا به سرانجام یوبه برسد. اما وقت تنگ بود. قضای حاجت داشت دمارش را در میآورد.
دم و دستگاهش را جمع کرد و بلند شد. هنوز باران میبارید. صدای تقتقش روی شیشهها ضرب آهنگ قشنگی گرفته بود. هم دلش میخواست نخواب
لطفا صبر کنید...
