رودولایت به قلم زهرا خزائی
پارت یازده :
همون لرزش کوتاه، ولی برای من انگار دنیا یه لحظه ایستاد.
نفسم همون‌جا توی سینه‌م گیر کرد.
نگاه کردم به صفحه.رهاب بود...
انگار یکی یه مشت محکم کوبیده باشه وسط قلبم. دستم یخ کرد.
گلوم خشک شد. فقط به اسمش زل زده بودم، به همون پنج‌تا حرف لعنتی که هنوزم این‌همه قدرت داشتن منو به هم بریزن.
سپیده که حالمو دید، همون وسط پله‌ها وایساد و برگشت طرفم.
چشماش ریز شد.
لطفا صبر کنید...
