این شهر شاهد بود به قلم حنانه بامیری
پارت بیست و یک :
چند دقیقه‌ای گذشته بود یا چند ساعت؟ دقیق نمی‌دانست. زمان پشت آن میز کوچک و زیر نور سفید و بی‌حالتِ سقف، شکل خودش را از دست داده بود. فقط صدای تک‌تک انگشت‌هایش روی سطح میز و گاهی صدای شرشر کولر که از اسپلیت گوشۀ اتاق بیرون می‌زد، او را از فرو رفتن در افکارش نجات می‌داد.
صفحۀ مانیتور مقابلش آرام می‌درخشید. پرونده‌ای که خانم زرگری فرستاده بود، شامل یک پیش‌نویس قرارداد حمل‌ونقل بی
لطفا صبر کنید...
ن‌ف
0جدی به شخصه عاشق وایب رمان و موزیکایی که برای هر پارت گذاشته میشه هستمم