بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و شصت و چهارم :
هوا از بوی تندِ گلاب، اسپندِ دودشده و خاکِ نم‌خورده‌ی جنوب سنگین بود. زنانِ روستا، با آن چادرهای رنگارنگ و پیراهن‌های پرچین، حلقه‌ای تنگ و پرحرارت به دورم کشیده بودند. هلهله‌ها و صدای کِل کشیدنشان، با ریتمِ تند و کوبنده‌ی ساز و دهلی که مردان در میدان‌گاه می‌نواختند، در هم آمیخته بود و زمینِ زیرِ پایم را می‌لرزاند. دست‌های آفتاب‌سوخته و پینه‌بسته، یکی پس از دیگری پیش می‌آمد
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
مینا
0وایی نکنه چیز بدی تو کادوش بود
۵ ماه پیشPARNIA
2از استرس مردم همش منتظر بودم یه بلایی سر بانو دخت بیاره
۵ ماه پیشن س
0داستان حالا حالا ها ادامه دارد
۵ ماه پیشZahra
0یعنی امکان داره پری بخواد به نریمان یا رخساره آسیب بزنه؟ بعد نریمان بمیره رخساره زن فرداد بشه ؟ خدایااا من نمیتونم غم و ناراحتی فرداد و ببینم کاش بشه اینا بهم وصل بشن
۵ ماه پیشآمنه
0اگه از لحاظ احساسی نگاه کنیم و ظلم مردم اون عمارت به فرداد رو بخوایم ببینیم راست میگی ولی باز هم اگه نریمان از ظلم مادرش و البته کشتن زال بی گناه بود باز هم نریمان گناه داره و انتخاب سخت هست
۵ ماه پیشآمنه
0واقعا اونهایی که گناهکار هستند فکر میکنند بی گناه دو عالم هستند و به فکر کارما در این دنیا و جزای گناه در آن دنیا نیستند انگار همه به آنها بدهکار هستیم ولی ای کاش فرداد هم آزاد بشه
۵ ماه پیشنرگس
0چقدر جمله بندی های این پارت قشنگبود
۵ ماه پیشم..
0تاریکی از بین نمی رود بلکه شکل خود را عوض میکند...
۵ ماه پیشپرنیا
0رخساره استرس تورو رها نمیکنه
۵ ماه پیشپرنیا
0پری چقد نامرد بوده پس نچسب
۵ ماه پیشفاطمه زهرا
0وای کاش یه نفس اسوده بکشن دیگه
۵ ماه پیشفاطمه زهرا
0انتظار نداشتم...انتظار داشتم حداقل پری پشیمون باشه یا عذاب وجدان داشته باشه..
۵ ماه پیشفاطمه زهرا
0چقدر پاراگراف اخر قشنگ بود..
۵ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
اکرم بانو
0ینی چی بود توی اون جعبه ی خلعتی؟ تف به روت پری