پارت هشتاد و ششم :
وقتی سهند رفت، اتاق دوباره به من پشت کرد.
نه اینکه واقعاً چیزی عوض شده باشد؛ همان نورِ بی‌رحمِ سفید، همان بوی الکل، همان پرده‌ی سبزِ نیمه‌جان… اما نبودِ او، همه‌چیز را مثل عکسِ بی‌رنگ کرد.
حضورش تا یک دقیقه قبل حتی صدای دستگاه را هم قابل‌تحمل کرده بود. حالا تق‌تق‌ها تیزتر شده بودند؛ مثل انگشت‌هایی که پشت جمجمه‌ام می‌کوبیدند و می‌گفتند:
-وقت نداری.وقت نداری.
نگاهم
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۱۳ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۶۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
افسون
0فقط و فقط امیدوارم هم و ببخشند و بیشتر دوست داشته باشن وکسی نتونه قلبشون و هدف بگیره چون در زمانه ای اینقدر بی رحم پیدا شدن یه همدرد درست مثل آب در کویر ه😭😢
۶ ماه پیشهستی
2خسته نباشید بانوای کاش پرواز حقیقت بگه خودشوراحت کنه من از پرواز بیشتر استرس گرفتم
۶ ماه پیشزهرا
1ممنون عزیزم
۶ ماه پیشپرنیان
1مرسی حنانه جان بابت پارت طولانی خسته نباشی عزیزم 💗💗💗
۶ ماه پیشپرنیان
2پرواز خیلی فکر میکنه البته تو این شرایطی که داره و همه ترکش کردن طبیعیه میترسه سهندم مثل نیما باشه ولی بنظرم سهند شخصیتش خیلی متفاوت تر و مرد تر و بالغ تره نیما مغرور و مشکوک بود
۶ ماه پیشپرنیان
1خوب شد که پرواز اول مشکل خودشو با داییش گفت سهند باید بدونه هیچ خیری از این دایی به پرواز نرسیده
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
فخری
0سپاس حنانه جون خسته نباشی عزیزم قلم زیبات مانا💚💚💚💚💚