پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت دویست و دوازده :
- یمین!
صدای متعجب مامان و تقه‌ای که همزمان به در خورده بود، از آن حالِ مشوش بیرونم کشید. نفسم را رها کردم و با بله‌ای جوابش را دادم.
- چرا بیداری؟! مگه قرار...
- خوابم نبرد، می‌رم سر کارم.
- خوبی؟
برای اینکه خیالش راحت شود و از نگرانی‌های همیشگی‌اش دست بردارد، با لحنی شوخ و خندان گفتم:
- من که همه‌جام عروسیه! تو چطوری؟
باخنده گفت:
- مسخره! من دارم می‌رم. کاری ندار
لطفا صبر کنید...
