پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت دویست و یازده :
خیره به زخم‌ِ دستِ راستم که عمیق‌تر و مچِ همان دستم درد می‌کرد گفت:
- دیگه اذیتت نمی‌کنه.
بی‌اختیار دلشوره گرفتم و پرسیدم:
- چطور؟
- گفت اگه می‌خوام اتفاقِ بدتری واسه تو نیفته، خونه‌باغِ لواسونو بزنم به نامش تا دست از سرم برداره.
انگار کسی بی‌هوا توی گوشم زد. شوکه و حیران از وقاحتِ افسون پرسیدم:
- قبول کردی بابا؟!
- اولش نه. گفتم چرا باید همچین باجِ گنده‌ای بهش بد
لطفا صبر کنید...
