پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت دویست و چهارم :
- به خودت و سلما یه فرصت بده.
از حرفِ بی‌مقدمه‌ام جاخورد. موهای مشکی و عنبیه‌های ساکن و روشنش زیرِ نورِ چراغ‌ها برق می‌زدند.
- هیچ‌وقت نگفتی واقعاً چه حسی بهش داری، هنوزم تمومِ تلاشتو می‌کنی کسی بو نبره، ولی یه چیزی ته دلِ من می‌‌گه دوستش داری، شاید حتی قبل از اون نامه‌ٔ اعتراف.
صورتش باز شد و گفت:
- خودش بهت گفته؟
- چه فرقی به حالت داره؟ حرف من چیز دیگه‌ایه.
دم عمیق
لطفا صبر کنید...
