پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت دویست و سوم :
***
قبل از ورد به حیاط، نگاهی به خانهٔ روبه‌رویی انداختم و چراغ‌های روشنش قلبم را روشن کرد. از اینکه فؤاد دوباره اینجا و در این خانه بود، خوشحال بودم. از فکری که به سرم زده بود، لبخندم عمیق شد و پشتسرِ سلما وارد حیاط شدم. می‌خواستم فؤاد را غافلگیر کنم، خودم غافلگیر شدم. کنار دایی روی تختِ چوبی نشسته و نگاهش به ما بود. از شبِ قبل که برگشته بودیم، همدیگر را ندیده بودیم. صبح تا عصر را لوا
لطفا صبر کنید...
