پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت دویست و دوم :
- بعد از این همه دوری، این‌جوری نکن.
دست‌هایش را محکم‌تر دورم پیچید و نبض گردنم را بوسید. نقطه ضعفم را فهمیده بود. بغضم برگشت و در چشم‌هایم آب شد.
- من با قبل کاری ندارم فؤاد، ولی اون روز... حتی اگه دلیلِ اون همه خشم و عصبانیتت مامانِ من بود، بازم حق نداشتی اونجوری باهام حرف بزنی، بعدم ولم کنی بری.
دستش را پشت قلبم حرکت داد و گفت:
- اشتباه کردم. چیکار کنم از دلت دربیاد؟
بغلش
لطفا صبر کنید...
