پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و نود و ششم :
نفسی گرفتم و سرم را به‌سمتِ پنجره چرخاندم. از پشتِ پنجره، نورِ کم‌جانی از سمتِ چپِ ایوان می‌تابید. دیوارکوبِ آن‌طرف روشن بود.
از تخت پایین رفتم و پشتِ پنجره ایستادم. هوای خنکِ بیرون، از میان پنجره‌ٔ نیمه‌باز، تنِ نیمه‌‌برهنه‌ام را مورمور کرد، اما دستم برای بستنِ آن پیش نرفت. به تصویرِ پیش رویم خیره مانده بودم. بابا لبِ ایوان و پشت به پنجره، روی صندلی نشسته بود. آرنجش را روی دس
لطفا صبر کنید...
