پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و نود و پنجم :
***
زیرِ قطره‌های تند و بی‌وقفه‌ٔ باران بدون عجله قدم برداشتم. بالاخره آن ابرِ کوچک توانسته بود خورشید را شکست بدهد. واردِ خانه شدم و کوله‌ام را دنبالِ خودم کشیدم. این روزها خانه‌مان را دوست نداشتم. نه تنها خانه‌مان، حسم درموردِ محله‌مان هم همین بود. دلم تنهایی و چند روز فراموشی می‌خواست تا کار، زندگی و روزهای تکراری‌اش را رها کنم و به گوشه‌ای دنج و خلوت پناه ببرم.
عقربه‌‌ٔ
لطفا صبر کنید...
