پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و نود و چهارم :
دست آزادم را روی پایم مشت کردم. دوباره منفی‌بافی و فکرهای بی‌دروپیکر به ذهنم هجوم آورده بودند. طاقت نیاوردم و پرسیدم:
- تا اون موقع کجا بوده؟
- سؤالِ منم هست، ولی وقت نشد بپرسم. دیشب قرار بود بیاد پیش ما، ولی زنگ زد گفت یه کیسِ خوب پیدا شده، اومدن دنبالم، کارم تموم بشه می‌آم.
پوزخند زدم. دنبالش هم آمده بودند!
- دیشب دیدمش.
حرفم را نمی‌زدم، می‌مردم. با تعجب نگاهم کرد و پرسی
لطفا صبر کنید...
