پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و پنجاه و یک :
فؤاد کمی سرش را پایین آورد و نزدیک گوشم زمزمه کرد:
- نگران نباش. بمون تا برگردم.
فقط نگاهش کردم. وقتی پشتسر بقیه از زیرزمین بیرون رفت. طاقت نیاوردم و من هم دنبالشان رفتم.
پشت ماشینها ایستادم و جلوتر نرفتم. افسون و مأمور زن از حیاط بیرون رفتند و مردها هم پشتسرشان.
دستهایم را در جیبهای هودی فروبردم و آشفته و بیقرار به درِ نیمهباز حیاط چشم دوختم تا فؤاد برگردد. بیخبرÛ
لطفا صبر کنید...
