پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و چهل و پنجم :
با غیظ به لبخندِ کجش نگاه کردم و گفتم:
- تواَم تصمیم گرفتی اینجوری ازش انتقام بگیری. خیلی کله‌خرابی!
- به جون تو نه. دیروز رفتم دیدنش، آروم‌تر شده بود، ولی حرفاش همون حرفای دفعهٔ اولی بود که اومد مطب و خط و نشون کشید. اون موقع نذاشت حرف بزنم، ولی این دفعه بهش گفتم مشکلشون ربطی به من و تو نداره، با هم حلش کنن. گفت حل نمی‌شه. منم گفتم پس اگه دیدید من و یمین یه‌هو غیبمون زد، ناراحت نشی
لطفا صبر کنید...
