پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و چهل و چهارم :
- چیزی می‌خوری برات درست کنم؟
نشستن پشتِ میزِ گردِ آن گوشه‌ٔ دنج، خالی از لطف نبود. هوس نسکافه و شکلات تلخ هم کرده بودم، اما گفتم:
- هیچی. کدوم اتاق باید برم؟
بعد از او با قدم‌هایی مردد و آرام وارد اتاقی شدم که سمتِ چپِ سالن و آخرین اتاق بود. بزرگ و دلباز بود. دو طرفِ در، کمد دیواری بود و رنگ قهوه‌ای‌روشنِ پارکت‌ها با دکور اتاق همخوانی داشت. تختِ دونفره‌ای در رأس و پنجره‌ای قد
لطفا صبر کنید...
