پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و سی :
دستم درد گرفته بود، اما دلم خنک نشده بود. صدای پر از خشم و جنونم تنها صدایی بود که در سرم می‌شنیدم. دیگر کنترل آن همه خشم و جنون در توانم نبود. نمی‌توانستم احساسات جنون‌آمیزم را در خودم حل کنم. دستم را بالا بردم و ردیف شیشه‌های قفسه‌ای که دمِ دستم بود پایین ریختم. صدای برخوردشان به سرامیک‌های کفِ اتاق گوش‌خراش بود. برخاستم و با آن جنونِ مهارنشدنی هرچه دم دستم بود شکستم و به هم ریخ
لطفا صبر کنید...
