پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت صد و بیست و هشتم :
سپیده، کارآموز قدیمی و وفادار مامان، در را به رویم باز کرد. باز هم سفارش‌های زیاد و تاریخ‌های تحویلِ نزدیک، او را تا این ساعت کنار مامان نگه داشته بود. لبش را گاز گرفت و چهارانگشتش را به صورتش کوبید:
- چی شده؟
بی‌حرف از میانِ در گذشتم. سپیده در را بست و گفت:
- ثریا جون مشتری داره.
پوزخند زدم. تمامِ وقتش برای کار و مشتری‌هایش بود.
- صداش کنم؟
از دلسوزی و ترحمِ نگاهش حالم ب
لطفا صبر کنید...
