پارت صد و هفتم :

- زود زنگ بزنی‌ها. فکرم می‌مونه پیش تو.
خندید:
- مگه کجا می‌خوام برم؟... ولی تو فکرتو بذار بمونه، پیشِ من جاش اَمنه!
لبخند زدم، لبخندی که فقط شکل لب‌هایم را تغییر داده بود. با اکراه و پریشانی و استیصال کوتاه آمدم و از هم جدا شدیم.
***
از داربست که مقابل دیوار زده بودیم، با احتیاط پایین رفتم. ظهر بود و تا همین لحظه بکوب کار کرده بودیم. دیروز بخشی از کار به خاطر بی‌حواسی یکی از Ø

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۶۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
هنوز هیچ نظری برای این پارت ثبت نشده است. اولین نفری باشید که نظر خودتون رو در مورد این پارت ارسال میکنید
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️