پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت نود و ششم :
بغضِ کوچکم بزرگ و بزرگتر شد و پردهٔ اشک روی کلمهها موج انداخت. دم عمیقی گرفتم و سرم را بالا بردم. با این متنی که نوشته بود، امکان نداشت بتوانم حرفی بزنم. انگار دلش خبر داده بود و تعبیر آن خواب وحشتناک، حرفهای دلِ من بود. آهی کشیدم و با درماندگی نجوا کردم:
- چرا برای من انقدر سخت شد؟!
با ذهنی بههمریخته و دنیایی فکر و خیال لباس پوشیدم، اما در نهایت وقتی از خانه بیرون زدم، شانهâ
لطفا صبر کنید...
