پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت نود و چهارم :
نمی‌خواستم مغلوبِ منفی‌‌بافی‌های ذهنم شوم، اما حسی شبیه ترس مانعم بود. می‌ترسیدم سقزی* که خودم به سرم چسبانده بودم، به آن راحتی که فکر می‌کردم کَنده نشود. تایماز شبیه حرف‌هایش و چیزی که به من نشان داده بود، نبود.
***
صبحِ پنجشنبه بود و زودتر از همیشه بیدار شده بودم که کارِ تابلوی تایماز را تا شب تمام کنم. قبل از کلاسِ کانون با فؤاد هم قرار داشتم و باید سریع‌تر به کارهایم می‌ر
لطفا صبر کنید...
