پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت شصت و چهارم :
آهی کشید و با لحنِ غمگینی خودش را سرزنش کرد:
- اگه زودتر حرف می‌زدم این‌جوری نمی‌شد، سعید خیلی مغروره، دردش فقط چیزایی که گفت نیست، بیشتر از این ناراحته که من بهش گفتم نه. به عزیز جونمم تعریف کردم، کلی دعوام کرد که چرا زودتر نگفتی.
از لحن و نگاهش غم می‌ریخت. همراه با آه عمیق و بلندش با یأس گفت:
- اونم طرفِ سعیده. به امیدِ کمکش اومده بودم، اما...
نتوانست ادامه دهد. بغلش کردم و دل
لطفا صبر کنید...
