پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت چهل و هفتم :
سرش را کج کرد و با لبخند و نگاهِ پرخواهشش من را یاد پاتریک، دوستِ باب‌اسفنجی انداخت. خنده‌ام گرفت و ناچار باشه گفتم.
اتاقِ مدیریت بزرگ و نورگیر و دلباز بود. مبلمانِ چرمِ مشکی و میزِ بزرگی که در رأس اتاق قرار داشت، گرانقیمت بودن و کیفیت را داد می‌زدند. روی دیوارِ پشتِ میز، عکسِ بزرگی از تایماز با لباسِ مخصوص و سوار بر اسبِ زیبایش بود. دیوارِ مجاور هم عکس‌هایی از مسابقاتِ سوارکاری و م
لطفا صبر کنید...
