پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت چهل و پنجم :
جواب سلامم را با لحنِ بشاشی داد و پرسید:
- کجایی؟
هنوز به صمیمیتش عادت نکرده بودم، اما سخت نمی‌گرفتم. به خودم که نمی‌توانستم دروغ بگویم. از این آدم خوشم آمده بود و این‌بار به دعوتش نه نگفته بودم. بهانه‌ای هم نداشتم. پروژه‌ٔ دیواری‌مان تمام شده و قرار بود تا چند روزِ دیگر سفارش جدیدمان را شروع کنیم.
- نزدیکم. تابلوی مجموعه رو می‌بینم.
- خوب رسیدی، بیا که قراره کلی خوش بگذره
لطفا صبر کنید...
