پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت سی و نهم :
تا وقتی آخرین فنجان را پر کنم منتظر بودم دوباره پیام بدهد، اما خبری نشد. گوشی را دوباره توی جیبم گذاشتم و به سالن برگشتم. نفهمیده بودم کی و از کجا صحبت‌های عموداوود و دایی‌عباس سمت و سوی دیگری گرفته و به عوض کردنِ ماشینِ قدیمیِ عموداوود رسیده بود. مامان‌لیمو و خاله‌آفرین هم دم گوش هم آهسته حرف می‌زدند. فقط فؤاد کم‌حرف بود. وقتی سینیِ چای را مقابلش گرفتم، لحظه‌ای چشم در چشم شدیم. احس
لطفا صبر کنید...
