پاره چین به قلم دلربا عجملو
پارت سیزده :
***
آفتاب غروب کرده و چراغهای شهر یک در میان روشن شده بودند که احسان با گفتنِ خسته نباشید بچهها، کار را تعطیل کرد. همهچیز را به حال خود رها کردیم و پشتسرِ هم از زیرگذر بیرون رفتیم. انرژیها ته کشیده و هیچکس حتی نای حرف زدن نداشت.
همینکه توی ماشین نشستم، دوباره یادِ صبح و همراهم افتادم. نفسم را رها کردم و شمارهاش را گرفتم. کمی بعد با جانم جواب داد. صدای قلبم را نشنیده گرفت
لطفا صبر کنید...
