پارت هشتاد و هفتم :
آن شب با گریه خوابیدم و حتی مادر سعی نکرد آرامم کند، صبح که بیدار شدم بی‌حس بودم، حس می‌کردم مثل یک پر معلق در هوا مرا باد به هر سمتی که ببرد دیگر برایم اهمیتی ندارد، نه هیچ هدفی نه هیچ آرزویی نه هیچ مقصدی برای رسیدن؛ با خودم فکر کردم حتی دلم برای پورسام تنگ نخواهد شد، دلم می‌خواست فقط بخوابم و هیچ‌کس مزاحمم نشود... منگ بودم، با چشمانی خواب‌آلود موبایلم را برداشتم تا ببینم ساعت چند است
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۰۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آقای محبی
اکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
زندگیه دیگه پر اما اگر و مانع و دردسر... آدم هر طرفی می‌خواد بره یه جای کار میلنگه
۳ ماه پیشاکرم بانو
1پدرو مادرش یک باربا تصمیمی که گرفتن زندگیشو خراب کردن،بازم دست بردار نیستن
۳ ماه پیشاکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
این‌بارم فکر می‌کنن سوگل به خاطر بچه می‌خواد دوباره برگرده و می‌ترسن پرویزم بازم گند بزنه
۳ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
م
1سوگل هرچی سرش میاد از این دوستی خاله خرسه به اصطلاح بزرگترهای باتجربه و فهمیدست 😠🙏🏻