پارت شصت :
چیزی به آغاز سال نو نمانده بود. سرمای هوا رفته رفته کم می‌شد و طبیعت در حال بیدار شدن از خواب زمستانی بود. سرمای وجود من اما با ضربه‌ی آخر پرویز چنان به استخوان رسیده بود که توان سرپاایستادن هم نداشتم. شانس آورده بودم که به وقت آمدن پستچی آن‌جا بودم که اگر نبودم آن نامه به دست مادرش می‌رسید و من دیگر راهی برای ماندن نداشتم. پنج روز می‌شد که گیج و منگ و درمانده در حال هضم آن اتفاق بود
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۲۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
قضاوت نکن😂
۴ ماه پیشم
2خب این چه عشقیه که بخاطرش یه لحظه هم مقاومت نکرد،فوری تسلیم دستور بزگترا شد،نمی خواست بگه عاشق یکی دیگست،فقط یه خواستگارو نتونست رد کنه،حداقل اعلام نارضایتی کنه،هیچی نگفت
۴ ماه پیشاکرم رشیدی (آناهیل) | نویسنده رمان
خب وقتی سیاوش گفت نمی‌تونم بیام خواستگاری موقعیتش ندارم خاله‌ش هم گفت این سنش کمه و نامزد داره چیکار می‌کرد؟ در ضمن رو حرف پدربزرگش کسی نمی‌تونست حرف بزنه
۴ ماه پیشم
2آخرش این سوگل با این پنهانکاری و مثلا صبوریش هممونو دق می ده،کاری که تو باید می کردی اون با کمال پررویی کرده دیگه چرا می مونی 😠
۴ ماه پیشاکرم بانو
2باورم نمیشه سوگل حتی باوجود کاری که پرویز کرد،بازم موند،فکرمیکردم منتظره که برگرده.. واسه همین نباید ادمارو قضاوت کرد
۴ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
م
3بدبختی اینجاست نه می خواد از پرویز جدا بشه نه سیاوش رو از دست بده 😮🙏🏻