پارت پنجاه و ششم :
"فصل هفتم"
اولین بار بود که تنها و بدون پرویز عازم خانه‌ی پدر شده بودم، پورسام در آغوشم نشسته و مظلومانه اشک ریختن مرا تماشا می‌کرد، سعی کردم حداقل به خاطر او کمی خود را آرام کنم اما سخت بود، نمی‌دانستم منبعد باید چطور این بچه را تنها بزرگ کنم و نمی‌فهمیدم چرا پرویز این کار را با زندگی‌مان کرده بود. هرچه به خانه نزدیک‌تر می‌شدم آتش درونم شعله‌ورتر می‌شد؛ اگر همسایه‌ها و دوس
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
م
1اون احمق باید بمیره که اینقدر احمقانه یکیو عاشق کرد،راحت ولش کرد راحت تسلیم ازدواج اجباری شد،خیلی احمقانه تر زود بچه دار شد با اینکه به شوهرش هیچ اعتمادی نداشت 😠🙏🏻