تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت پنجاه و یک :
- حالا خوب شد دختره ی خنگ.
صدای ساره من را به خودم آورد:
- خنگ بودی. خنگ‌تر شدی.
به ساره چشم غره رفتم که گفت:
- چیه خو؟ حالا چی بهت گفت که اینطور آلاخون شدی؟
شانه‌هایم را با بی‌تفاوتی بالا دادم:
- هیچی گفت داره میاد اینجا!
انگار که برق به ساره وصل کرده باشد. چنان جیغی زد که حتم دارم اگر جلوی گوش‌هایم را نگرفته بودم کر می‌شدم.
- چته صدات رو انداختی رو سرت؟
شوک‌زده
لطفا صبر کنید...
