تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت سی و هفتم :
- آره تو. پس چطور من رو به اتاق اوردی نگو که خفاش شدی و پرواز کردی.
از نسبتی که بهم داده بود خنده‌ام گرفت و در افکار خود به دیشب برگشتم...
وقتی ساحل بیهوش شد ترسیده به سمت او که حالا کف اتاق افتاده بود، دویدم. خدایا چه افتضاحی شده بود! دستم را زیر چانه‌اش بردم، صورتش را به سمت خودم چرخاندم و به آرامی صدایش کردم.
- ساحل! ساحل!
با نگرانی چند ضربه ی آرام روی گونه‌اش زدم تا شاید عکس ا
لطفا صبر کنید...
