تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت سی و دوم :
دستم را به کمرم زدم و اخم کردم:
- حالا که من باهاش کار دارم داره تشریف می‌بره. اَه اَه با اون دستکش‌های مزخرفش.
صدای جیغ ساره مرا به خودم آورد:
- واقعا در مورد حاتم اینجوری فکر می‌کنی ساحل؟ خجالت نمی‌کشی؟ مرد به این جذابی، خوش تیپی و با شخصیتی زشته به خدا این فکرهای پلید تو.
با چشم‌های از حدقه درآمده به سارا نگاه کردم...
- نه واقعا اینقدر بلند فکر کرده بودم؟! بذار ببینم چی ش
لطفا صبر کنید...
