تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت سی و یک :
وسط بد و بی‌راه‌هایی که به خودم نثار می‌کردم انگار لامپی روی سرم روشن شد.
- نه اصلا ممکن نیست حاتم با اون دک و پوز و احتیاط‌های بی‌حد و مرزش بیاد وسط راهرو مرا جلوی دوربین‌های مدار بسته بغل بزنه بیاره توی اتاق. خوب نمی-گن این دختره توی اتاق تو چی کار می‌کرده لندهور؟ نه نمی‌شه. حتما از بالکن اومده تو. هر چند باز هم خاک توی سرت ساحل ... مگه فرقی هم داره از کجا بغلت کرده آورده؟ احمق بغل ک
لطفا صبر کنید...
