تحوت به قلم سهیلا عبدی
پارت یازده :
یعنی باید جایی می‌رفتم؟ کجا؟
- لا أفهم. أیمکنک التحدث ببطء؟
نمی‌فهمم می‌شه شمرده شمرده بگین؟
از جا بلند شد:
- أراکَ قریباً.
به زودی می‌بینمت.
دردی سراسر وجودم را گرفت. گردنبندم با نوری عجیب می‌درخشید آنقدر که دیگر هیچ چیزی را نمی‌دیدم. دست چپم تیر می‌کشید و لکه‌های سرخ اطراف مچ دستم هر لحظه پر رنگ‌تر می‌شدند.
گردنبندم مثل زنجیری مذاب دور گردنم را می‌سوز
لطفا صبر کنید...
