بها به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت سیزده :
حرف هاش که تموم شدن از جلوی چشمم رفت.
روبروم، در فاصله ای دور تر، آینهٔ بلندی روی دیوار بود.
به دختر غریبه ای که توش بود نگاه کردم؛ به لباس های پاره و خاکیش، به خونی که به همراه اشک ها روی صورتش خشک شده بود...
با چشم های آبی غم زده اش بهم نگاه می کرد.
اسمش آیرین بود، غریبه ای که بدن و زندگیم رو به دست گرفته بود و اگه خودش می خواست هم نمی تونست ولم کنه.
به عقب برگشتم و به الیستر ن
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
عسل
1چیزی نمیتونم بگم پرازاندوه وغمه کاش اونجابهترازاینجاباشه
۲ ماه پیش💗 پارمیدا 💗
1خیلی غمگین و مفهومیه.. دختری که عروس یه جای دور میشه یه مقدار از خاک کشورش رو به عنوان جهیزیه با خودش می بره🥲
۲ ماه پیشعاطی
1دختر تو برای فرار از این زندان چقدر زجر کشیدی..
۲ ماه پیشNora
1سخته برای حفظ کشورت و منافع بزرگتر دخترتو به دشمنت بدی که خودش ته حقارته،فکر می کنم در پس همه چیز دلیلی هست که آخر رمان مشخص میشه
۳ ماه پیشعاطی
2آلکارار اصلا براش سخت نیست..چون این شخص اصلا شرافت نداره
۲ ماه پیشافسون
1حتما راه دیگه ای نبوده برای اینکه مردم و جوانهای بیشتری نمیرن و خانواده ها یی که زن و بچه هاشون فدا شدن و آرامش همه یه قربانی از خانواده شون برای اونا و برادران هم سخته ولی جالبش اینه که فرمانده ی دشمن از کجا میدونست فرار کرده
۴ ماه پیشنگار
5نه الان که میبینم برادرمان همچین بدم نیست یه غیرتی یه دل رحمی یه احساسی داره نه مثل اون آلکازار نامرد که اینکار رو کرد مرسی فاطمه جونم 💙💙💙💙
۵ ماه پیشAsmaaa
1الان حکمت پارت اول که فرمانده دستکش رو از دست آیرین درآورد و کف دستش زخمی بود رو می فهمم بخاطر فرارش بوده چه جالب🙂👏💔
۵ ماه پیشاکرم بانو
2نمیدونم باید حرفای الیستر رو باور کنم و بهش اعتماد کنم یانه
۶ ماه پیشMobina
5این الیستر خود درگیری داره🤨
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
سادات.۸۲
0ناراحت کنندست