پارت هفتاد و دوم :
***
آن شب، سایه‌ها در آوالان بلندتر از همیشه قد کشیده بودند؛ انگار شبِ کوهستان نه فقط پوششی برای تاریکی، که موجودی جاندار بود که می‌خواست تمامِ دره‌هایِ تنگ و کوچه‌هایِ سنگی‌مان را ببلعد.
فکر آن سایه‌ها که چوپانِ پیر با آن انگشتانِ لرزان و چشمانی که گویی وحشتی ابدی را در خود جای داده بود، از آن‌ها حرف می‌زد، مثل موریانه‌ای سمج به جان استخوان‌هایم افتاده بود. می‌گفت آن‌ها س
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
فخری
0دست گلت درد نکنه حنانه جون خسته نباشی گلم قلم زیبات مانا♥️♥️♥️♥️♥️