گالری مردگان به قلم زهرا رحمانی
پارت شصت و نهم :
فقط کابوس بود و کابوس!
نمی‌دانست روز است یا شب؛ اما بیشتر اوقات خواب بود. در خواب کابوس می‌دید. مرده‌ها به طرفش می‌آمدند و قصد گیر انداختنش را داشتند. وقتی هم که از خواب می‌پرید، پیوسته هزیون می‌گفت.
تب داشت. تب بالایی که توان را از جسم و جانش سلب کرده بود.
-لنا جان! باید تلاشتو بیشتر کنی!
هراز چند گاهی، صدای نوژن را گویا از فاصله‌های دور می‌شنید و دوباره در خلسه‌ی ملاقات
لطفا صبر کنید...
