بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و پنجاه و دوم :
ماشین در سکوت سنگین و زیر شلاقهای بیامان باران، مسیر پیچدرپیچ خیابانهای تاریک را طی کرد. قطرات آب روی شیشهها سر میخوردند و نور زرد و بیجان چراغهای خیابان را در خود میشکستند. نگارین در تمام طول راه، دستم را با چنان قدرتی میفشرد که جریان خون در انگشتانم کند شده بود، اما حرفی نمیزد. نگاهش به نقطهای نامعلوم دوخته شده بود. وقتی ماشین بالاخره با صدای کشیده شدن لاستیکها رÙ
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
م..
1مثل اینکه تهدید نریمان برای کامران کارساز نبوده
۶ ماه پیشمینا
2بازم الهی شکر حداقل عماد ادم با وجدانی هست شاید هم بخاطر نگارینه
۶ ماه پیشن س
0کامران کیه قمر کیه که کامران ازش حرف شنوی داره؟
۶ ماه پیشPARNIA
0عزیزم مطمئنی رمان و خوندی؟
۶ ماه پیشن س
0منظورم از میزان نفوذ هر کدام است
۶ ماه پیشاکرم بانو
2امیدوارم عماد همونی باشه که نشون میده...
۶ ماه پیشپرنیا
0نگاه این دونفر به هم خیلی حرف نگفته داره
۶ ماه پیشپرنیا
1اگه رفتاراش واقعی باشه از عماد خوشم اومد امیدوارم مرهم درد نگارین بشه
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
2از عماد وایب بدی نمیگیرم،بهش نمیاد ادم بدی باشه
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...

Helia
0وای کامران اعتمادی خبرت بیاد اشغال