پارت صد و پنجاه و دوم :

ماشین در سکوت سنگین و زیر شلاق‌های بی‌امان باران، مسیر پیچ‌درپیچ خیابان‌های تاریک را طی کرد. قطرات آب روی شیشه‌ها سر می‌خوردند و نور زرد و بی‌جان چراغ‌های خیابان را در خود می‌شکستند. نگارین در تمام طول راه، دستم را با چنان قدرتی می‌فشرد که جریان خون در انگشتانم کند شده بود، اما حرفی نمی‌زد. نگاهش به نقطه‌ای نامعلوم دوخته شده بود. وقتی ماشین بالاخره با صدای کشیده شدن لاستیک‌ها رÙ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۷۸ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • Helia

    0

    وای کامران اعتمادی خبرت بیاد اشغال

    ۳ ماه پیش
  • م..

    1

    مثل اینکه تهدید نریمان برای کامران کارساز نبوده

    ۶ ماه پیش
  • مینا

    2

    بازم الهی شکر حداقل عماد ادم با وجدانی هست شاید هم بخاطر نگارینه

    ۶ ماه پیش
  • ن س

    0

    کامران کیه قمر کیه که کامران ازش حرف شنوی داره؟

    ۶ ماه پیش
  • PARNIA

    0

    عزیزم مطمئنی رمان و خوندی؟

    ۶ ماه پیش
  • ن س

    0

    منظورم از میزان نفوذ هر کدام است

    ۶ ماه پیش
  • اکرم بانو

    2

    امیدوارم عماد همونی باشه که نشون میده...

    ۶ ماه پیش
  • پرنیا

    0

    نگاه این دونفر به هم خیلی حرف نگفته داره

    ۶ ماه پیش
  • پرنیا

    1

    اگه رفتاراش واقعی باشه از عماد خوشم اومد امیدوارم مرهم درد نگارین بشه

    ۶ ماه پیش
  • فاطمه زهرا

    2

    از عماد وایب بدی نمیگیرم،بهش نمیاد ادم بدی باشه

    ۶ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️