بانو دخت به قلم ساناز لرکی
پارت صد و چهل و نهم :
ماشین با صدای خفه‌ای روی شن‌های محوطه‌ی درمانگاه ترمز کرد. ساختمان درمانگاه، بنایی آجری و رنگ‌ورو رفته بود که در حاشیه‌ی شهر قرار داشت و بوی تند الکل و مواد ضدعفونی‌کننده، حتی پیش از ورود به آن، مشام را پر میکرد. از ماشین پیاده شدم. نریمان، با همان چهره‌ی خسته و در هم رفته، بیرون از ساختمان ایستاد و با نگاهی سنگین رفتنم را بدرقه کرد. نیازی به کلمه نبود؛ هر دو می‌دانستیم که این رویا
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
باران
0شیرمادرحلالت بانودخت، سپاس سانازجونم❤️عالی بود
۶ ماه پیشزهرا
1ولی اگر رخساره اون کار رو با قمر نمیکرد فرداد خیلی بد میسوخت. شاید یه کوچولو دل فرداد خنک شد
۶ ماه پیشاکرم بانو
0اصلا جوری که به فرداد گفت باقمرچکار کرده،یه جور دیگه حال کردم دلم خنک شد
۶ ماه پیشاکرم بانو
0شیر مادر و نان پدر حلالت دختر... برگشتم پارتو از اول خوندم.... چقداونجاش که تعریف میکرد باقمرچکار کرده رو دوست داشتم
۶ ماه پیشفاطمه
0راستی چرا نگفت من دختر خالت هستم؟
۶ ماه پیشپرنیا
3این بانو دخت گفتن فرداد وقتی بفهمه دختر خالشه چقد قشنگ تر میشه
۶ ماه پیشپرنیا
0چقد ازین همه احترامی که به رخساره میکنن خوشم میاد 😊😍
۶ ماه پیشفاطمه زهرا
0این همه احترام قشنگه...فرداد کنجکاوم واکنشش چیه وقتی بفهمه رخساره دخترخالشه
۶ ماه پیشNegar
0اینقدر کیف میکنم فرداد به رخساره میگه بانو دخت
۶ ماه پیش
ساناز لرکی | نویسنده رمان
منم
۶ ماه پیشنرگس
0چقدر زود رفت سر اصل مطلب😂
۶ ماه پیشن س
0بیچاره نریمان
۶ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
Helia
0ای بابا یادت رفت بگی دختر خالشی