سکوت نت‌ها به قلم علیرضا لرکی
پارت پنجاه و یک :
«خب...» با کلافگی گفتم. «اومده بودم همینو بگم. الان چرا نگرانی؟»
«نه.» مستقیم در چشم‌هایم زل زد. «این خوب نیست، امیر. این... ترسناک‌تره. اون 'خالی' بود، حالا 'ساکت' شده. انگار... انگار منتظر یه چیزیه. انگار آروم شده چون یه تصمیمی گرفته.»
بلند شدم و در اتاق قدم زدم. «کاویان هستم خانم شادان، شما از من خواستین چکش کنم. من چکش کردم.»
برگشتم سمتش. «تیم‌های من، یک ماه، شبانه‌روز زیر نظر داش
لطفا صبر کنید...
