حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت صد و هفده :
سوار ماشین خسرو شدم و حس کردم از جهان خودم بیرون کشیده شدهام، پرت شدهام به جایی که هیچ صدایی شبیه آدمیزاد نیست و هیچ نوری به دل نمینشیند. در ماشین که بسته شد، ضربهاش روی تنم نشست—مثل مهر سکوت، مهر آغاز چیزی ناگهانی و ترسناک.
خسرو آرام رانندگی میکرد؛ دقیق و بیوقفه، انگار جاده برای او ساخته شده باشد. صدای موسیقی بیکلام، مثل موجی نرم میان سکوت کابین میچرخید. اما آن آرامش تا
لطفا صبر کنید...
