دلی که کرده هوایت به قلم ر.اکبری
پارت صد و هفتاد و پنجم :
*****
پوران مقابل دیوار خاطره‌ها و قاب‌هایش ایستاده بود و با اندوهی غریب، تک‌تک عکس‌ها را تماشا می‌کرد، انگار بار اول بود عکس‌ها را می‌دید. از ساعاتی پیش، همان لحظه که جاوید و لاله سوار ماشین از خانه بیرون رفته بودند، دلش بدجور گرفته بود. چاره داشت جلوی رفتنشان را می‌گرفت. با حسرت دست کشید روی عکس بچگی‌های لاله و جاوید که وسط باغچه، روی زمین نشسته بودند و سرتاپایشان با خاک یکی بود
لطفا صبر کنید...
