روح جنگل به قلم فاطمه مهدیان
پارت هشتاد و پنجم :
حرف‌هایش که تمام شد. فقط سنگینیِ حضورش بود که بر روی سینه‌ام حس می‌کردم؛ سنگینی‌ای که نفس‌کشیدنم را هم دشوارتر می‌کرد. هر کلمه‌ای که فریبا گفته بود، مثل قطره‌ای زهر در وجودم می‌چکید و آرام‌آرام اعتمادِ نیم‌بندی را که در وجودم مانده بود، می‌سوزاند.
آیا این‌ها اعتراف بود یا فقط بخشی از یک بازیِ پیچیده‌تر ، شاید همه‌ی این‌ها، نمایشی بود برای اینکه مرا آرام کنند و فریبم دهند
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۶ روز پیش تقدیم شما شده است.
اذر
لی لی
هومان و مانی
فریبا
پدر لی لی(الیاس)
لطفا صبر کنید...
فاطی
0من در یک زمان غیر واقعی گیر کرده ام.همه چیز مانند بازی در حال اتفاق بود..بدون پیش بینی و من فقط نظاره گر بودم...میدانم که نوبت من هم میشود امیدوارم دیر نباشد