گیان یعنی جان به قلم فاطمه اصغری
پارت نود و یک :
دست دراز می‌کنم و لپ‌تاپم را از روی تخت برمی‌دارم. عکس‌هایی را که در این مدت گرفته بودم، در لپ‌تاپ ذخیره کرده بودم تا در گوشی نماند و کار دستم ندهد. برای بار صدم روی هر عکس زوم می‌کنم شاید چیزی غیرطبیعی به چشمم بخورد. هیچ چیزی نیست. به آخرین عکس می‌رسم؛ همان برگه‌ای است که خانم اشتیاق گفته بود فاکتور خرید خوراک از یک شرکت مهم است، و از باقی اسنادی که تا به آن روز ثبت کرده بودم جدا بود.
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۸ روز پیش تقدیم شما شده است.
لطفا صبر کنید...
شادان
0واای شیرین چه راحت به روی وحید میاره هاا