پارت صد و شصت و چهارم :

هر لحظه امکان داشت اسلحه، از میان دستانم سُر بخورد و پایین بیفتد، لامروت حسابی برای دستانم سنگینی و قلدری میکرد.
نگاهم روی چهره‌ی پاشا سایه انداخته بود اما، حواسم ذره‌ای از پشت‌سرم دور نمیشد.
چشمان تیره‌ی پاشا حتی در ظلمات شب هم برق داشت.
به‌خاطر بازی دادن من، حسابی سَرِ کیف بود.
انگار که پاهایم را با میخ‌هایی آهنین، به زمینِ سفت و سخت این بیابان وصل کرده بودند، جرئت

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۱۲ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۰۱ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فاطمه ❤️

    0

    عالی بود ممنون نویسنده جون 💜💜💜💜

    ۶ ماه پیش
  • ندا

    2

    عالی عزیزم دمت گرررم خیلی پرهیجان

    ۷ ماه پیش
  • فخری

    4

    ممنون از رمان خوبت نازنین جان عالی بود فقط حیف که دیر به دیر به ما سر میزنی گلم خدا قوت قلم زیبات مانا♥️♥️♥️♥️♥️♥️

    ۷ ماه پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    مرسی قشنگم، ممنونم از نگاه زیبات♥🌹

    ۷ ماه پیش
  • Zoha

    2

    عالیههههههه..تا پارت بعدی برسه من فسیل میشم💔💔

    ۷ ماه پیش
  • نازنین هاشمی نسب | نویسنده رمان

    مرسی ضحی جون♥♥🫰🏻 قول میدم با پارتای بلند جبران کنم عزیزم🌱

    ۷ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️